
Jakie klipy zobaczymy podczas 14. Pokazu Niezależnych Teledysków na CINEMAFORUM? Jak co roku otrzymaliśmy dziesiątki zgłoszeń, spośród których Marta Karnkowska – pomysłodawczyni i kuratorka sekcji – starannie dokonała selekcji 37 tytułów. Co podpowiedziała jej intuicja i doświadczenie?
W zestawie znajdą się teledyski uznanych postaci niezależnej sceny, filmy twórczyń i twórców krótkiego metrażu prezentowanych na naszych festiwalach, eksperymenty formalne oraz wideoklipy ilustrujące najnowsze odkrycia muzyczne – mówi Karnkowska. – Gatunkowo będzie bardzo eklektycznie – od punkrocka i postpunka, przez country i electro, aż po rap i poezję śpiewaną.
PROGRAM POKAZU NIEZALEŻNYCH TELEDYSKÓW
23.10.2025 | 21:00
- HAŃBA! & HIOB DYLAN – „Hańba! Hioba Dylana – Cumbia Zosia”, reż. Szczepan Barański
- LIL PIOTRUŹ & BUCH-FI – „Wiesz dlaczego”, reż. Janusz Szymański
- METRO – „Hej, Aloszka”, reż. Marlena Budzyńska
- PAŹDZIERNIKOWY GRAD – „Przebudowa”, reż. Marta Karnkowska i Piotr Rudnicki
- CRIMINAL TANGO – „Chłopcy z ferajny”, reż. Piotr Sztompke
- ZOFIA JUSTYŃSKA – „Zapach twoich łez”, reż. Zofia Justyńska
- SIEMA ZIEMIA – „Exhaust”, reż. Weronika Nowacka i Ewelina Duffy
- POCZTA POLSKA – „Z Różnych Powodów”, reż. Bartek Szabat
- SPIRIT OF 84 – „Bez kagańca”, reż. Krzysztof Karnkowski
- SEXY SUICIDE – „Spędź Tę Zimę Ze Mną”, reż. Bartek Stypka
- CIARY – „Szalona głowa”, reż. Ciary
- STACJA B. – „Moja Wściekłość”, reż. Agnieszka Sykała-Kulik i Kamil Kulik
- BLAUKA – „Kiks”, reż. Mateusz Białęcki
- BRONX7 – „O co chodzi Ci”, reż. Zofia Burak i Julian Dzwonkowski
- KACPER „KiNi” KINIORSKI – „Czerwone korale”, reż. Piotr Krzysztof Kamiński
- ŻÓŁĆ – „Nebula”, reż. Monika Olkiewicz
- FUKAJ feat. VITO BAMBINO – „Zabiorę Cię tam”, reż. Franek Korolczuk
- LASY – „Hymnoga”, reż. Kacper Nowak-Gocławski
- JADWIGA ZARZYCKA, MARIA SADOWSKA – „Chcę się z tobą bawić”, reż. Alexandra Strunin
przerwa (10 minut)
- HAŃBA! – „20 miljonów”, reż. Grzesiek Mart
- DAREK DUSZA I DEMONY – „Offline”, reż. Wojciech Nurek
- CRIMINAL TANGO – „Każda ty, każdy ja”, reż. Łukasz Kwiatkowski i Piotr Sztompke
- SHY HUMAN YOUTH – „Brother”, reż. Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk
- DE PRESS – „Det Blir Lov”, reż. Krzysztof Karnkowski
- WONTER – „Hide Away”, reż. Jan Paweł Trzaska
- STARCIE – „Demony”, reż. Jake Knife
- SEXY SUICIDE – „Wczoraj (2005)”, reż. Bartek Stypka
- LOTTA – „Bravo Girl”, reż. Igor Leśniewski
- METKO PROJECT – „Dom pod dobrymi skrzydłami”, reż. Wojciech Kaczor
- PRYMUSZ – „Czarne Klacze”, reż. Konrad Strama
- KONRAD IMIELA i ADAM SKRZYPEK – „Rybi puzon”, reż. Piotr Bartos
- BAASCH feat. DOROTA MASŁOWSKA – „Uwaga (idę do ciebie)”, reż. Kuba Zarzycki
- PTAKOVA – „On and on”, reż. Lulu Pomorova
- NA ZEWNĄTRZ – „Punkowa Milicja”, reż. Pabloski
- MATEUSZ FRANCZAK – „Nowy stan”, reż. Diana Szczotka
- BRONX7 – „Połowa Września”, reż. Adiel Zarco
- BLAUKA – „Figura Lichtenberga”, reż. Mateusz Białęcki
Uwaga: Niektóre z teledysków zawierają obrazy lub słownictwo, które mogą wywołać dyskomfort u wrażliwych osób.
O TELEDYSKACH, TWÓRCACH I TWÓRCZYNIACH

Reżyseria:
Szczepan Barański
Scenariusz:
Szczepan Barański
Łukasz Gręda
Zdjęcia:
Szczepan Barański
Montaż:
Szczepan Barański
HAŃBA! & HIOB DYLAN – „Hańba! Hioba Dylana – Cumbia Zosia”, reż. Szczepan Barański
Weź tradycyjną piosenkę z Appalachów. Polską wersję osadź w Świętokrzyskiem. Motyw grany na bandżo połącz z punkową orkiestrą folkową. Film nakręć nieopodal sanktuarium Polski B w Licheniu. Algorytmom napisz, że to cumbia argentina. Zamieszaj.
„Gdyby to było złe, to Bóg by inaczej świat stworzył. Ale Boga nie ma, dlatego mała Zosia musiała zginąć.”
Szczepan Barański. Człowiek z Ostrowca, który nie przebiera w słowach. Bo i nie ma w czym. Uważa bowiem, że szkoda słów. O Szczepanie krąży wiele opowieści. Wystarczy poszukać.
Łukasz Gręda w życiu nie zająknął się na swój temat. Taki to człowiek.
Hańba! w swoim założeniu była fikcyjną orkiestrą uliczną, której bohaterowie, przy wsparciu poetów oraz podwórkowego instrumentarium, piętnowali zło i nienawiść otaczającego ich świata lat 30. i 40. XX w. Po wejściu w drugą dekadę działalności zespołu nie sposób już jednak odróżnić, gdzie kończą się zmyślenie, poezja i historyczny anturaż, a gdzie rozpoczyna opowieść o smutnym obliczu współczesności.
Hiob Dylan to muzyk/performer grający na banjo i śpiewający autorskie piosenki nawiązujące do amerykańskich gatunków muzycznych takich jak anti-folk i outlaw country. Hiob śpiewa jednak po polsku.

Reżyseria:
Janusz Szymański
Scenariusz:
Janusz Szymański
Zdjęcia:
Janusz Szymański
Montaż:
Maciej Buchwald
LIL PIOTRUŹ & BUCH-FI – „Wiesz dlaczego”, reż. Janusz Szymański
Janusz Szymański – absolwent Wydziału Operatorskiego Łódzkiej Szkoły Filmowej. Autor zdjęć do filmów krótkometrażowych, seriali oraz teledysków.
Duet Lil Piotruź i Buch-Fi to aktor Piotr Napierała i reżyser Maciej Buchwald. W 2024 roku wydali debiutancką płytę pod tytułem „Dziarska 26/38”. W 2025 roku ukazał się ich kolejny, dwuczęściowy album zatytułowany „Kolejna płytka”.

Reżyseria:
Marlena Budzyńska
Scenariusz:
Marlena Budzyńska
Zdjęcia:
Paulina Kowol
Montaż:
Alan Zejer
METRO – „Hej, Aloszka”, reż. Marlena Budzyńska
Teledysk nawiązuje bezpośrednio do symboliki zawartej w tekście piosenki „Hej, Aloszka”. Autor tekstu odwołuje się do jednego z bohaterów książki „Bracia Karamazow” Fiodora Dostojewskiego. Piosenka i teledysk opowiadają o naiwności, nadziei, roli i szeroko pojętej relacji z Bogiem, transcendencją, religią. Na tle całej degeneracji pokazanej przez Dostojewskiego, Alosza wciąż jest przekonany, że dobro zatriumfuje. Tytułowy Aloszka służy do skonfrontowania się również z podlegającymi ciągłej rewizji własnymi wyobrażeniami na temat świata.
Marlena Budzyńska – absolwentka filozofii, reżyserka z pasji, teledyski tworzy od kilku lat. Jej prace charakteryzuje własny, bogaty w symbolikę styl. Do tej pory stworzyła teledyski dla zespołu Noże, Bovskiej czy Justyny Chachuły.
Grupa powstała w Warszawie w 2021 roku. Stawiają na charyzmę, autentyczność i siłę przekazu – zarówno muzycznego, jak i wizualnego. Mimo młodego wieku, mają jasno sprecyzowany pomysł na siebie. Z przeszłości czerpią jedynie dobre wzory, ale interesuje ich wyłącznie przyszłość i pisanie coraz lepszych piosenek. A te doceniły już Radio 357, Radio Afera oraz Trójka. Wiosną 2025 roku grupa zagrała u boku Myslovitz m.in. w Hali Stulecia we Wrocławiu, w warszawskiej Stodole i gdańskim Starym Maneżu. Na koncie mają na razie dwie epki, aktualnie pracują nad debiutancką płytą.

Reżyseria:
Marta Karnkowska
Piotr Rudnicki
Scenariusz:
Marta Karnkowska
Piotr Rudnicki
Zdjęcia:
Marta Karnkowska
Piotr Rudnicki
Ujęcia z Odyńca:
Krzysztof Karnkowski
Zdjęcie z Pogłosu:
Sylwia Solawa-Wrzosek
Montaż:
Marta Karnkowska
PAŹDZIERNIKOWY GRAD – „Przebudowa”, reż. Marta Karnkowska & Piotr Rudnicki
„Możesz pisać odwołania, nie wiem, na co się tak starasz
Czynsz do góry 500 procent, płacisz albo…”
Marta Karnkowska – organizatorka licznych festiwali, pokazów i warsztatów filmowych, promotorka i popularyzatorka polskich filmów krótkometrażowych, programerka i selekcjonerka konkursów filmów krótkometrażowych: HYDE PARK i WYSOKIE LOTY w ramach festiwalu KAMERALNE LATO w Radomiu, Ogólnopolskiego Konkursu Filmów Krótkometrażowych w ramach Freedom Film Festival w Radomiu oraz Konkursu Filmów Krótkich WAMA Film Festival w Olsztynie. Od 2012 roku organizuje pokazy niezależnych teledysków w ramach festiwalu CINEMAFORUM. Od 2020 roku pełni funkcję Kuratorki Nagród im. Jana Machulskiego. W latach 90-tych autorka filmów offowych, w ostatnich latach dla przyjemności i własnej satysfakcji realizuje amatorskie teledyski dla zespołów Spirit of 84 i, ostatnio, Październikowy Grad.
Piotr Rudnicki – członek kolektywu artystycznego MKWGE. Aktywny kibic piłki nożnej. Uczestnik niezależnej sceny punkowej. Warszawiak. Śmieciarz. Górołaz.
Październikowy Grad – zespół punkowy z Warszawy założony w 2023 r. przez ludzi zmęczonych życiem. Na koncie jedna płyta, sporo koncertów w Polsce i kilka za granicą. Skazani na brak sukcesu i bez perspektyw robią dalej to, co im wychodzi. Albo nie.

Reżyseria:
Piotr Sztompke
Scenariusz:
Piotr Sztompke
Zdjęcia:
Michał Jastrzębski
Montaż:
Michał Jastrzębski
CRIMINAL TANGO – „Chłopcy z ferajny”, reż. Piotr Sztompke
„Chłopcy z ferajny” to drugi singiel z 2025 promujący winylowe wydanie albumu „Karuzo”. Obraz opowiada o tytułowych chłopcach zajętych swoimi sprawami, które są dla nich całym światem. I chociaż otoczenie często stara się ich rozproszyć – uczuciami obserwacjami, przemyśleniami – oni nie pozwalają sobie na chwilę nieuwagi i braku koncentracji na swoich marzeniach. Ta chwila nieuwagi mogłaby skończyć się knock-outem.
Cały teledysk wykonany jest niezależnie przez zespół i zaprzyjaźnionych twórców. Twórcy teledysku są blisko związani z zespołem Criminal Tango.
Piotr Sztompke – pomysłodawca i reżyser jest jednocześnie wokalistą zespołu, a Jakub Kowalczyk wspierający pion produkcyjny gra na perkusji. Michał Jastrzębski odpowiedzialny za zdjęcia i montaż klipu to wieloletni przyjaciel zespołu, który odpowiadał również za poprzednie realizacje zespołu (teledysk „Karuzo” prezentowany na Cinemaforum w 2024 roku).
Criminal Tango to warszawski zespół osadzony w szalonym rytmie swingu, punk rocka i rock’n’rolla. Muzykę charakteryzuje ochrypły głos snujący opowieści o ciemnych interesach, przelotnych miłostkach, złamanych sercach i życiu dawnej Warszawy. W twórczości Criminal Tango dominują punkowe gitary, bluesowe pianino, skankerska trąbka i swingowy puzon – tworząc wyjątkową wariację gatunków.

Reżyseria:
Zofia Justyńska
Scenariusz:
Zofia Justyńska
Zdjęcia:
Xymena Zaręba
Montaż:
Jan Briks
ZOFIA JUSTYŃSKA – „Zapach twoich łez”, reż. Zofia Justyńska
Kobieta, która prawie została utopiona, zmienia się w detektywa i śledzi swojego oprawcę, tak naprawdę szukając starej/zakochanej wersji siebie, którą chce zamordować, zniszczyć w sobie. Klip nawiązuje do estetyki amerykańskiego kina true crime balansując między lynchowską eterycznością, komediowymi zabarwieniami, a bergmanowską nostalgią wypranej z uczuć czerni-bieli. Opowiada o niemożliwości ucieczki z toksycznej relacji, w której raz po raz poświęcamy się dla drugiej osoby, tracąc cząstkę siebie. Bawi się kliszami kinowymi i kulturowymi, zapętlając się coraz mocniej w opowiadanej historii.
Zofia Justyńska – absolwentka AST Kraków na wydziale aktorskim, zadebiutowała w spektaklu „Idioci” w reż. Jakuba Zalasy. Film „Leben” z jej udziałem był nominowany do najlepszego filmu krótkometrażowego na zeszłorocznym festiwalu w Gdyni. Wokalistka, kompozytorka, autorka tekstów. Tworzy muzykę balansującą między czymś delikatnym i romantycznym, a silnym i sensualnym z pogranicza dark-popu, alternatywy i indie. Debiutancki koncert zagrała w ramach tegorocznego Great September. Reprezentuje ją agencja Art2music management.
Xymena Zaręba – studentka IV roku wydziału operatorskiego PWSFTViT w Łodzi. Reprezentowana przez match&spark.
Laura Einbacher – producentka, menadżerka, również studentka łódzkiej filmówki. Część zespołu produkcyjnego w Stor9.
Jakub Santarosa – absolwent aktorstwa łódzkiej filmówki, student studiów magisterskich Sztuka Pisania na UW.
Hubert Denkiewicz – kompozytor i producent. Poza projektem Zofii działa solowo jako Drawsy Fawn.
Rafał Smoleń – odpowiedzialny za mix i mastering utworu. szeroko ceniony w branży, odpowiada za mix wielu utworów Podsiadło czy Taco Hemingwaya.

Reżyseria:
Weronika Nowacka
Ewelina Duffy
Scenariusz:
Weronika Nowacka
Ewelina Duffy
Zdjęcia:
Weronika Nowacka
SIEMA ZIEMIA – „Exhaust”, reż. Weronika Nowacka i Ewelina Duffy
Codziennie online odpowiadamy na pytanie zadane przez maszynę: „czy jesteś człowiekiem?”. Ale co tak naprawdę wyznacza granice bycia człowiekiem? W filmie technologia i organiczna tkanka łączą się ze sobą, dając początek nowej formie życia. Jednakże ciało zaczyna bić na alarm.
Twórczy duet, który połączyła artystyczna wizja i głęboka przyjaźń. Ich wspólne projekty rodzą się przy kawowych rozmowach, a dojrzewają jako dialog między artystkami.
Weronika Nowacka to początkująca realizatorka autorskiego kina, która szuka artystycznej tożsamości i środków wyrazu, eksperymentując z technikami malarskimi i nieliniową narracją. W wolnym czasie malarka i działaczka społeczna.
Ewelina Duffy jest studentką piątego roku animacji w Poznaniu. W animacji rysunkowej najbardziej lubi nadawać pracy unikalnej organicznej jakości za pomocą farby.
Siema Ziemia pochodzi z Polski i tworzy kwartet inspirowany muzyką elektroniczną, czerpiący energię ze wspólnej improwizacji. Ich muzyka to próba odtworzenia precyzyjnie zorganizowanych struktur muzyki elektronicznej przy użyciu akustycznych środków wyrazu.

Reżyseria:
Bartek Szabat
Scenariusz:
Bartek Szabat
Szymon Kaziród
Zdjęcia:
Bartek Szabat
Montaż:
Bartek Szabat
Szymon Kaziród
POCZTA POLSKA – „Z Różnych Powodów”, reż. Bartek Szabat
Teledysk zrealizowany w mikrobudżecie przez samych muzyków, wcielających się w rolę tak producentów, jak i scenarzystów, operatorów, montażystów i postać reżysera. Obraz nakręcony w całości 20–letnią, tania kamera cyfrową, operujący licznymi nawiązaniami do twórczości Davida Lyncha. Przedstawia oniryczną, nocną podróż bohatera przez wyśnione, puste miasto gdzieś w Polsce. Postać, błądząc po pustych, liminalnych przestrzeniach miasta, podąża za strzałkami ewakuacyjnymi, szukając drogi z niego wyjścia. Teledysk stanowi wyraz audiowizualnego wymiaru interdyscyplinarnego projektu Poczta Polska.
Szymon Kaziród i Bartek Szabat urodzili się odpowiednio w 1999 i 2000 roku w Rzeszowie. Bartek już w wieku 13 lat zainteresował się, nietypową już wówczas, fotografią analogową, która uprawia po dziś dzień. Kilka lat temu rozszerzył uprawiane formy wizualne o krótkie formy filmowe, z myślą o realizacji klipów do projektu Poczta Polska, mającego łączyć wizualne zainteresowania muzyków z ich muzyczną ekspresją. Szymon, studiujący architekturę, dba o warstwę przestrzenną teledysków grupy. Duet łączy muzykę, architekturę i wizualia, starając się oddać stan sennego zawieszenia w polskiej przestrzeni
Poczta Polska to muzyka powstała z marzeń sennych, szyldów zakładów fryzjerskich z kobiecymi imionami w nazwie oraz filmów nagranych na kasetach, których wspomnienia, zniekształcone przez czas, wbiły nam się w pamięć razem z uszkodzeniami taśmy. Muzyka zbudowana z pustaków i czerwonej cegły, obita białym sidingiem. Muzyka, którą słyszeliśmy w spowite żółtym światłem popołudnia, krocząc ścieżkami, które nigdy nie istniały. Udźwiękowienie obrazów, które zdawało nam się, że kiedyś widzieliśmy, spoglądając zza okna zza poszarzałych firanek, których, jak się okazuje, w naszych domach nigdy nie było.

Reżyseria:
Krzysztof Karnkowski
Scenariusz:
Krzysztof Karnkowski
Zdjęcia:
Krzysztof Karnkowski
Montaż:
Krzysztof Karnkowski
SPIRIT OF 84 – „Bez kagańca”, reż. Krzysztof Karnkowski
Pocztówka dźwiękowa z czasów zarazy.
Krzysztof Karnkowski – pół podróżnika, pół wygnańca. Dyplomowany rzemieślnik słowa, doktor nauk i twórca internetowy.
Spirit of 84 – warszawskie punkowe zombie, kiedyś (2003 – 2019) normalna kapela, a od pandemii skład, który nie gra koncertów, nie gra prób, a jednak od czasu do czasu wypuszcza do sieci nowe kawałki i teledyski.

Reżyseria:
Bartek Stypka
Scenariusz:
’Poldek’ Bartłomiej Salamon
Zdjęcia:
Bartek Stypka
Oświetlenie:
Olga Weber
Montaż:
Bartek Stypka
Bartłomiej Salamon
SEXY SUICIDE – „Spędź Tę Zimę Ze Mną”, reż. Bartek Stypka
Obraz swoją miejsko-industrialną stylistyką nawiązuje do problemu upadku przemysłu, głównie hutniczego, znamiennego dla naszego rodzinnego miasta oraz treści utworu mówiącej o zmianach, bezrobociu, emigracji i osamotnieniu wynikających z ww. problemu.
Zdjęcia zrealizowane w Sosnowcu. Wystąpili: Monika Kaptur, 'Poldek’ Bartłomiej Salamon, 'Kowciu’ Tomasz Kowalski (zespół).
Bartek Stypka (ur. 1983) – absolwent Komunikacji Wizualnej na Wydziale Wychowania Artystycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie (dziś Uniwersytet Jana Długosza). Od najmłodszych lat zainteresowany był wizualnymi działaniami w przestrzeni miejskiej, w tym szeroko pojętym graffiti. Ręcznie wycinany szablon stał się z czasem jego podstawową techniką. W latach 2006-2017 współtworzył artystyczny projekt “Monstfur” skupiający się przede wszystkim na graficzno–malarskich realizacjach w przestrzeni publicznej. Dziś samodzielnie prowadzi własną pracownię malarską.
Jesteśmy bumerami ze starych osiedli, urodzonymi na początku lat osiemdziesiątych. Nie lubimy nowych i ładnych miejsc, żyjemy tym, co było, tęskniąc za beztroskim dzieciństwem spędzonym na trzepaku i szczeniackimi latami wchodzenia w dorosłość, podczas brutalnego przełomu wieków.
Świat to nie tylko kwiaty i słońce oraz miejsce jakim chciałoby go widzieć większość ludzi, świat to miejsce pełne bólu, tęsknoty i samotności. W naszej muzyce również nie ma miejsca na eskapizm, mamy natomiast nadzieję że to co robimy może stać się ucieczką dla wszystkich wysoko wrażliwych dziwaków.

Reżyseria:
Ciary
Scenariusz:
Ciary
Zdjęcia:
Jake Knife
Montaż:
Jake Knife
CIARY – „Szalona głowa”, reż. Ciary
„Szalona głowa” jest naszym pierwszym teledyskiem, promujący najnowszą EPkę „Wariatkę”. Wszystko – od napisania muzyki, nagrania płyty, do wymyślenia i nakręcenia teledysku – zrobione jest przez nas niezależnie. Obraz jest wariacją i dopełnieniem tekstu piosenki, w dość teatralny sposób obrazuje szaleństwo/zmory, które mieszkają w każdym z nas i są naszą częścią, akcja toczy się na ulicach Warszawy. Głowy występujące w teledysku również wykonane są własnoręcznie (Agnieszka Krochmalska) metodą papier mache, a rysunek ich twarzy wykonał Piotr Krochmalski. Teledysk stworzył zespół Ciary we współpracy z Jake Knife.
Punk rock i wiolonczela?! Dokładnie tak! Gramy razem od 2019. Ciary to nietypowe połączenie, brudna elegancja, to też dobra zabawa, prawda i Warszawa, którą da się polubić!
Wokal i gitara: Agnieszka „bim” Krochmalska
Wiolonczela: Róża Petit
Bas: nagranie – Morfemy, w teledysku natomiast wystąpił nasz obecny basista – Jajko
Perkusja: Kamil „Nowyk” Dudzik

Reżyseria:
Agnieszka Sykała-Kulik
Kamil Kulik
Scenariusz:
Agnieszka Sykała-Kulik
Kamil Kulik
Zdjęcia:
Agnieszka Sykała-Kulik
Kamil Kulik
Montaż:
Kamil Kulik
STACJA B. – „Moja Wściekłość”, reż. Agnieszka Sykała-Kulik i Kamil Kulik
Teledysk „Moja Wściekłość – Stacja B” to opowieść o narastającym napięciu i emocjach, które eksplodują w niekontrolowany chaos. Elegancka publiczność, modlitewna zaduma w cerkwi i teatralne przygotowania prowadzą do coraz bardziej intensywnej konfrontacji między zespołem, aktorami i widownią. Rytuał zamienia się w brutalny spektakl, gdzie estetyka i sacrum zderzają się z furią i destrukcją. To wizualna metafora tłumionej złości, która w końcu wybucha, porywając wszystkich w niepowstrzymany wir szaleństwa.
Twórcy: Jesteśmy parą entuzjastów kina, teatru i sztuki. Aranżacja scen i przekazanie emocji w formie zapisu wideo to nasza praca, ale przede wszystkim pasja. Staramy się sprostać wyzwaniom, które sami sobie stawiamy – w nasze treści wplatamy alegorie, dramaturgie i realizm. W trakcie projekcji scen stawiamy czoła własnym demonom, dzielimy się przemyśleniami i otwieramy się wzajemnie, pielęgnując swoją wrażliwość. „Moja Wściekłość” to opowieść o narastającym napięciu i emocjach, które eksplodują w niekontrolowany chaos.
Zespół: Naszą twórczość opieramy na specyficznej więzi wynikającej z ośmioletniej, intensywnej znajomości. Nie gramy muzyki, która będzie kolejnym trofeum w dorobku gatunku punk. Nasze odrębne światy łączymy w jeden styl, jakiego jeszcze nie widzieliśmy, i wyrażamy go poprzez krystalicznie autentyczne historie z naszego życia. Pokazujemy Wam nasze spojrzenie na punk rock, które ma na celu jedno – zbierać żniwo w postaci energii, na zasadach wymiany my Wam, wy Nam.

Reżyseria:
Mateusz Białęcki
Scenariusz:
Mateusz Białęcki
Georgina Tarasiuk
Zdjęcia:
Filip Kozubek
Montaż:
Mateusz Białęcki
BLAUKA – „Kiks”, reż. Mateusz Białęcki
To osobista przeprawa przez uczucia z wykorzystaniem doskonale znanych rekwizytów: obietnic, czasu czy milczenia. „Kiks” drobiazgowo relacjonuje małe upadki i zgrzyty w relacji – bez żalu, jedynie z zadumą ubraną w brzmienia indiepop. Teledysk zarejestrowany został na taśmie 16 mm, tworząc most pomiędzy romantycznym arthousem, a dystynktywnym światem muzycznym Blauki.
Blauka to warszawski zespół założony przez autorkę tekstów i kompozytorkę Georginę Tarasiuk oraz basistę i producenta muzycznego Piotra Lewańczyka. Ich muzyka to nieoczywiste połączenie popu alternatywnego, indie i soft rocka z emocjonalnymi, osobistymi tekstami. Wykreowany przez Blaukę nostalgiczny świat dopełnia sfera wizualna – zaskakujące pomysłowością teledyski Blauki zostały zauważone na festiwalach filmowych w Polsce i za granicą m.in. USA, Kolumbii, Niemczech, Włoszech czy Rumunii. Zespół ma na swoim koncie również nominację do prestiżowej Nagrody Bursztynowego Słowika.

Reżyseria:
Zofia Burak
Julian Dzwonkowski
Scenariusz:
Zofia Burak
Zdjęcia:
Patrycja Kochan
Montaż:
Julian Dzwonkowski
Julek Pękacki
Igor Ciupa
BRONX7 – „O co chodzi Ci”, reż. Zofia Burak i Julian Dzwonkowski
Julian jest autorem zdjęć filmowych, z pasją tworzy mocne wizualnie obrazy i opowiada historie. Realizuje reklamy, teledyski, filmy krótkometrażowe i projekty eksperymentalne. Jego celem jest tworzenie wizualnie angażujących treści, które rezonują z odbiorcami.
Bronx7 to jedna z najbardziej wszechstronnych i utalentowanych artystek na polskiej scenie rapowej. To nie tylko raperka, ale i wokalistka i multiinstrumentalistka. W swojej muzyce łączy mroczne, głębokie brzmienia z elektroniką i przestrzennym brzmieniem oraz śpiewanymi partiami.

Reżyseria:
Piotr Krzysztof Kamiński
Scenariusz:
Piotr Krzysztof Kamiński
Zdjęcia:
Hubert Wodecki
Montaż:
Kuba Dąbrowski
KACPER „KiNi” KINIORSKI – „Czerwone korale”, reż. Piotr Krzysztof Kamiński
W totalitarnej Polsce każdy ruch obywateli jest monitorowany, ulice patrolują milicja i czarne wołgi, a plakaty propagandowe przypominają o władzy Wielkiego Brata i jego Ekipy. Obok brutalnych represji istnieje kobieta w czerwonych koralach – obserwatorka wodza i jego gry pozorów. Działacze opozycji i zwykli ludzie próbują sprzeciwu, ale każdy akt buntu spotyka się z odwetem. Czerwone korale to mroczna, groteskowa satyra inspirowana Orwellem i „Rokiem 1984” i ukazuje świat przesycony absurdem, brutalnością i groteską.
Piotr Krzysztof Kamiński – reżyser, laureat m.in. nagrody im. Andrzeja Dolaty za najlepszy debiut filmowy na Ann Arbor Polish Film Festival, nagród na OKFA i Film O’Clock Festival, a jego film „Szumy i fonie” był również prezentowany na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Nominowany w tym roku do Nagród im. Jana Machulskiego w kategorii najlepszy scenariusz. Swoją przygodę z filmem rozpoczął w wieku 9 lat. W 2017 roku wyróżniony został prestiżową nagrodą Żuraw za osiągnięcia kulturalne, a także kilkukrotnie doceniony nagrodą Prezydenta Miasta Lublin. Członek zarządu Zespołu Filmowego Harmider, współzałożyciel fundacji ART System.
KiNi (Kacper Kiniorski) to artysta, który swoją karierę rozpoczął jako reżyser i twórca dokumentów, a dziś debiutuje na scenie muzycznej z konceptualnym albumem „PUDŁO”. Album opowiada o różnych ograniczeniach i pułapkach, w jakie wpadamy emocjonalnie, społecznie i relacyjnie. KiNi łączy klasyczny hip-hop z eksperymentalną formą, balansując między liryzmem a surowością. Jest synem legendarnego muzyka Włodzimierza “Kiniora” Kiniorskiego – pioniera polskiej sceny jazzowej i alternatywnej. Twórczość KiNi to połączenie silnej narracji, sugestywnych obrazów i wyrazistego klimatu.

Reżyseria:
Monika Olkiewicz
Scenariusz:
Monika Olkiewicz
ŻÓŁĆ
Zdjęcia:
Monika Olkiewicz
Montaż:
Monika Olkiewicz
ŻÓŁĆ – „Nebula”, reż. Monika Olkiewicz
Każdemu z nas zdarza się zabłądzić w odległą, mroczną galaktykę, nawet jeśli nie mamy na to większego wpływu. Wydaje się, że jesteśmy zawsze gotowi i wszystko wiemy – a ostatecznie zostajemy poddani wyższej sile. Przygnębienie wywołane samotnością potrafi dosięgnąć każdego – i bywa, że jesteśmy o krok za daleko, by wrócić na ziemię…
Monika Olkiewicz – znana również pod pseudonimem Mona – to urodzona w Poznaniu twórczyni filmów różnych gatunków. Jej faworytami są teledyski, video-arty i formaty social mediowe. Z pasją odkrywa swoje możliwości, nieustannie tworząc – jej życie to wiecznie wciśnięty przycisk REC. W kadrach lubi zamykać głównie ludzi i ich emocje, a jeśli sama je poczuje (oglądając efekt końcowy), wtedy uznaje go za sukces.
ŻÓŁĆ to czterech kumpli, którzy znaleźli sposób na uwolnienie się od rutyny i pędu dzisiejszych czasów poprzez wyrzucanie z siebie głośnych dźwięków pełnych żółci i emocji. Jako fanatycy mięsistych riffów i rozkminkowych tekstów starają się tworzyć muzykę, której sami chcieliby słuchać. W ubiegłym roku wyszli na świat z wydaną przez siebie epką „Kosmos”, a aktualnie próbują zapełniać (z różnym skutkiem) mroczne speluny na Górnym Śląsku.

Reżyseria:
Franek Korolczuk
Scenariusz:
Franek Korolczuk
Oliwier de Nisau
Zdjęcia:
Oliwier de Nisau
Montaż:
Karol Konopka
FUKAJ feat. VITO BAMBINO – „Zabiorę Cię tam”, reż. Franek Korolczuk
Opowieść o miłości oczami każdego pokolenia, której obserwatorami, a czasami uczestnikami, są muzycy. Teledysk zrealizowany minimalnym budżetem, głównie ze znajomymi ze szkoły.
Franek Korolczuk i Oliwier de Nisau – jesteśmy duetem 20-letnich studentów szkoły filmowej, tworzących prawdziwe i bliskie człowieka opowieści o emocjach, teledyski i filmy krótkometrażowe. Kręcimy klipy od 10 miesięcy, a to nasz najnowszy.
FukaJ (właściwie Aleksander Wasiluk) to raper pochodzący ze Szczecina, a dokładniej z osiedla Gumieńce. Jeden z ośmiu uczestników 3. edycji akcji SBM Starter. 9 czerwca miała miejsce premiera debiutanckiego albumu FukaJa w kolaboracji z Kubim producentem pt. “Chaos” oraz EPki pt. “7 dni odpoczynku”.
Vito Bambino (właściwie Mateusz Dopieralski; ur. w 1988 roku w Katowicach) to polski piosenkarz, autor tekstów oraz aktor. Wokalista grupy Bitamina. Muzyk w wieku 2 lat wyjechał z rodzicami do niemieckiego Leverkusen, gdzie chodził do szkoły, uczył się muzyki i został cenionym aktorem filmowym.

Reżyseria:
Kacper Nowak-Gocławski
Scenariusz:
Kacper Nowak-Gocławski
Zdjęcia:
Aleksandra Kamińska
Montaż:
Kacper Nowak-Gocławski
Filip Wojciechowski
LASY – „Hymnoga”, reż. Kacper Nowak-Gocławski
Hymnoga to nostalgiczna ballada o magii lat 90’ nakręcona na taśmie 16mm. Tematem jest próba odnalezienia przynależności i swojego miejsca. Co jest grą, rzeczywistością albo wspomnieniem?
Kacper Nowak-Gocławski – absolwent Reżyserii Filmowej w Gdyńskiej Szkole Filmowej, producent, scenarzysta. Autor krótkometrażowych filmów fabularnych i dokumentalnych, a także teledysków i reklam. W swojej twórczości łączy różnorodne formy wyrazu – zarówno cyfrowe, jak i analogowe.
Aleksandra Kamińska – operatorka filmowa, absolwentka Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego. Autorka nagradzanych w Polsce i za granicą filmów krótkometrażowych.
Lasy to trójmiejski duet muzyczny tworzony przez producenta Stendeka (Maciej Wojcieszkiewicz), laureata Fryderyka, oraz perkusistę wh0wh0 (Jacek Prościński). Zespół gra muzykę elektroniczną z żywą perkusją, inspirowaną brzmieniami lat 90. i tworzącą dynamiczną, ale organiczną mieszankę.

Reżyseria:
Alexandra Strunin
Scenariusz:
Alexandra Strunin
Zdjęcia:
Konrad Wróblewski
JADWIGA ZARZYCKA, MARIA SADOWSKA – „Chcę się z tobą bawić”, reż. Alexandra Strunin
„Chcę się z Tobą bawić” to ostatni singiel promujący debiutanckie EP Jadwigi Zarzyckiej. Piosenka ma wydźwięk ironiczny i powstała z myślą o zabawie podczas PRL-owskich prywatek. Momentami brzmienie i tekst nawiązuje do starych utworów Maanamu, a sam klip jest hołdem dla „Tanga” Zbigniewa Rybczyńskiego.
Jadwiga Zarzycka to 25-letnia wokalistka, kompozytorka oraz autorka tekstów. Wywodząca się z jazzowych środowisk artystka, bawiąc się dźwiękami i słowami, stara się uchwycić to co nieuchwytne, pozostając cały czas w sferze widmontologii, chronicznej nostalgii oraz miłości do polskiej kultury.
Niepokorna i bezkompromisowa, Maria Sadowska podąża własną drogą, stroniąc od sensacji i rozgłosu. Jest obecna na polskiej scenie muzycznej od ponad 20 lat. Wszechstronność pozwala jej łączyć tak różne gatunki jak jazz, funk, muzyka elektroniczna czy pop. Wokalistka, reżyserka, kompozytorka i autorka tekstów, ma na koncie 13 płyt, w tym dwie wydane w Japonii. Przełomem w jej karierze okazał się album „Tribute to Komeda” (Złota Płyta), który wpisał się w historię polskiej muzyki.

Reżyseria:
Grzesiek Mart
Scenariusz:
Grzesiek Mart
Zdjęcia:
Grzesiek Mart
Marcin Saltarski
Montaż:
Jan Raczkowski
HAŃBA! – „20 miljonów”, reż. Grzesiek Mart
Symboliczna i metaforyczna wizja Grześka Marta została zrealizowana w upiornie słoneczne lipcowe przedpołudnie w kamieniołomie Babia Dolina w roztoczańskim Józefowie.
Grzesiek Mart – artysta intermedialny; w swojej praktyce łączy fotografię, malarstwo, dokumentację i performans. Eksperymentuje z działaniami zbliżającymi doświadczenia wizualne i dźwiękowe. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Jego prace były prezentowane na wystawach indywidualnych oraz zbiorowych w kraju i za granicą. Twórca oprawy wizualnej do spektakli tanecznych i teatralnych. Blisko związany ze środowiskiem muzyki współczesnej.
Hańba! w swoim założeniu była fikcyjną orkiestrą uliczną, której bohaterowie, przy wsparciu poetów (zarówno dobrze – Tuwim, Broniewski, jak i mniej – Szymański, Szenwald, Ginczanka, Wittlin – znanych) oraz podwórkowego instrumentarium, piętnowali zło i nienawiść otaczającego ich świata lat 30. i 40. XX w. Po wejściu w drugą dekadę działalności zespołu nie sposób już jednak odróżnić, gdzie kończą się zmyślenie, poezja i historyczny anturaż, a gdzie rozpoczyna opowieść o smutnym obliczu współczesności.

Reżyseria:
Wojciech Nurek
Scenariusz:
Wojciech Nurek
Zdjęcia:
Wojciech Nurek
Montaż:
Wojciech Nurek
DAREK DUSZA I DEMONY – „Offline”, reż. Wojciech Nurek
Klip opowiada o naszym uzależnieniu od internetu, bez którego praktycznie nie potrafimy już żyć.
Wojciech Nurek to pochodzący z Gliwic fotograf i autor teledysków i filmów dokumentujących różne wydarzenia kulturalne. Za młodu związany z kulturą studencką od trzech lat wspiera działalność zespołu Darek Dusza i Demony.
Darek Dusza i Demony to niezależny zespół wykonujący muzykę punkową i post punkową. Ma na swym koncie dwie płyty długogrające: „Karykatury” i „Polską Republikę Tekturową”.

Reżyseria:
Łukasz Kwiatkowski
Piotr Sztompke
Scenariusz:
Piotr Sztompke
Zdjęcia:
Maciej Kacprzak
Montaż:
Michał Molawko
CRIMINAL TANGO – „Każda ty, każdy ja”, reż. Łukasz Kwiatkowski i Piotr Sztompke
Teledysk do singla „Każda Ty, każdy ja” autorstwa zespołu Criminal Tango. Singiel i teledysk promują wydanie albumu „Karuzo” w formie płyty winylowej.
Teledysk został ubrany w nietuzinkową formę pozbawioną wizerunku muzyków i w pełni skupiającą się na portrecie jednej postaci – współczesnego chłopaka z warszawskiego osiedla, który targany uczuciami ujawnia swoje różne oblicza – pewnego siebie, zadziornego cwaniaka, który momentalnie przeradza się w zagubionego romantyka.
Ekipa twórców to grupa przyjaciół, których wspólnym mianownikiem jest Criminal Tango.
Operator Maciej Kacprzak realizował już wcześniej wspólne projekty z zespołem, występujący aktorzy to przyjaciele członków Criminal Tango. Tym razem we współpracy z zespołem zadebiutował Michał Molawko, który zajął się montażem klipu.
Benjamin Diamouténé odgrywający główną rolę w teledysku to aktor dubbingowy, tancerz i dziennikarz RDC.
„Wróg publiczny numer jeden idzie po Rozbracie, marynara i fryzura jasna rzecz w krawacie”. Criminal Tango to zgraja stołecznych muzyków grających mieszankę punk rocka, rock’n rolla i swingu. To wszystko serwują w charakternej atmosferze ulic Grzesiuka i Tyrmanda. Zespół istnieje od Października 2010 roku i od tego czasu wydali 3 pełne albumy, dwie EP oraz kilka singli.

Reżyseria:
Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk
Scenariusz:
Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk
Zdjęcia:
Błażej Szychowski
Montaż:
Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk
SHY HUMAN YOUTH – „Brother”, reż. Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk
„Brother” to opowieść o lęku, samotości i desperackim pragnieniu porozumienia.
Kasia Bieniaszewska-Krawczyk i Błażej Szychowski to kreatywny tandem, którego działalność skupia się wokół tworzenia kontentu video (teledyski, reportaże, reele) dla artystów muzycznych. Współpracowali m.in. z MROZEM, Whitem2115, Afromental, DrySkullem i Jagodą Kret.
Kasia ma swój muzyczny projekt Shy Human Youth. Działa w nim pod pseudonimem SHY. Misją Shy Human Youth jest wzmacnianie w odbiorcach wiary w siebie i swoje możliwości, w szczególności twórcze. Pomysł na klip do utworu „Brother” pojawił się spontanicznie, przy okazji wspólnego testowania przez Kasię i Błażeja kamer Insta360.
SHY to songwriterka, producentka muzyczna i wokalistka działająca w stolicy. Pochodzi z Puszczy Białej, z ponad 800-letniej miejscowości Długosiodło. Od dziecka wykazywała muzyczne zdolności, ale lęk przed występowaniem na scenie powstrzymywał ją przed realizowaniem kariery muzycznej. Przez chwilę występowała w masce, ale wycofała się z tego i skupiła na tworzeniu. W kwietniu 2025 wypuściła debiutancką EPkę „Brother”. Aktualnie pracuje nad nowym materiałem.
Tekst, muzyka, produkcja muzyczna: SHY (Katarzyna Bieniaszewska-Krawczyk)
Wykonawca: SHY
Mix: DrySkull & SHY
Mastering: Jorgen

Reżyseria:
Krzysztof Karnkowski
Scenariusz:
Krzysztof Karnkowski
Montaż:
Krzysztof Karnkowski
DE PRESS – „Det Blir Lov”, reż. Krzysztof Karnkowski
Norwegia, 1 maja 1980. zaczynają się młodzieżowe zamieszki, które zmienią norweską scenę… muzyczną.
Krzysztof Karnkowski – pół podróżnika, pół wygnańca. Dyplomowany rzemieślnik słowa, doktor nauk i twórca internetowy.
Zespół – legenda, kierowany przez Andrzeja Dziubka, górala, który pół życia spędził na emigracji w Norwegii, do której ostatnio wrócił, by z młodszymi muzykami święcić kolejne artystyczne triumfy. Raz tu, raz tam, raz na wielkich scenach, raz na marginesach artystycznego podziemia – i tak od 1980 roku.

Reżyseria:
Jan Paweł Trzaska
Scenariusz:
Piotr Kubiak
Zdjęcia:
Jan Paweł Trzaska
Montaż:
Anna Dobrowodzka
Piotr Kubiak
WONTER – „Hide Away”, reż. Jan Paweł Trzaska
„Hide Away” to utrzymany w szybkim tempie, energetyczny, syntezatorowy hardcore z bitem 4/4 i chwytliwym wokalem. Pełen nieoczywistych rozwiązań harmonicznych, mrocznych transowych brzmień, drugi z 8 singli zapowiadających album Let’s Rave Again, który nawiązuje do kultury Rave z przełomu lat 90 i 2000. Premiera Albumu w lutym 2026 roku. Teledysk to pełen euforii i dynamiki taniec w industrialnych przestrzeniach łódzkiej fabryki.
Wonter to pionier polskiej sceny elektronicznej, który od blisko trzech dekad z maestrią łączy surowy duch wczesnych rave’ów z wysublimowanym, autorskim brzmieniem breakbeatu, drum’n’bassu i hardcore’u. Absolwent Akademii Muzycznej, a jednocześnie twórca legendarnego hymnu Parady Wolności (2001) i artysta występujący w kultowym Ministry of Sound. Jego nadchodzący album to intymna, pełna emocji podróż przez historię rave’u, zaserwowana w niepodrabialnym, nowoczesnym stylu.

Reżyseria:
Jake Knife
Scenariusz:
Jake Knife
Zdjęcia:
Jake Knife
Montaż:
Jake Knife
STARCIE – „Demony”, reż. Jake Knife
Starcie – warszawski streetpunk, działający od 2015 roku. Szczery, bezkompromisowy, prawdziwy.

Reżyseria:
Bartek Stypka
Scenariusz:
’Poldek’ (Bartłomiej Salamon)
Zdjęcia:
Bartek Stypka
Montaż:
Bartek Stypka
’Poldek’ (Bartłomiej Salamon)
SEXY SUICIDE – „Wczoraj (2005)”, reż. Bartek Stypka
Teledysk w nostalgicznym ujęciu nawiązującym do typowych subkultur młodzieżowych lat 90tych, porusza problem wyludnienia się naszego rodzinnego miasta na przestrzeni ostatnich 20 lat, a co za tym idzie utraty przyjaźni zawiązanych w dzieciństwie z powodu emigracji bliskich osób, z którymi wychowywaliśmy się, do większych metropolii. Ukazuje jednocześnie ludzi, którzy nie „uciekli”, zdecydowali się tutaj dalej żyć i to im dedykowany jest obraz.
Zdjęcia zrealizowane w Sosnowcu oraz w Łebie. Wystąpili: Monika Kaptur i Bartłomiej Salamon(zespół), Nina, Michał, Igor, Iza, Adam i Małgosia, Jasiu, Jarek.
Bartek Stypka (ur. 1983) – absolwent Komunikacji Wizualnej na Wydziale Wychowania Artystycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie (dziś Uniwersytet Jana Długosza). Od najmłodszych lat zainteresowany był wizualnymi działaniami w przestrzeni miejskiej, w tym szeroko pojętym graffiti. Ręcznie wycinany szablon stał się z czasem jego podstawową techniką. W latach 2006-2017 współtworzył artystyczny projekt “Monstfur” skupiający się przede wszystkim na graficzno–malarskich realizacjach w przestrzeni publicznej. Dziś samodzielnie prowadzi własną pracownię malarską.
Jesteśmy bumerami ze starych osiedli, urodzonymi na początku lat osiemdziesiątych. Nie lubimy nowych i ładnych miejsc, żyjemy tym co było, tęskniąc za beztroskim dzieciństwem spędzonym na trzepaku i szczeniackimi latami wchodzenia w dorosłość, podczas brutalnego przełomu wieków.
Świat to nie tylko kwiaty i słońce oraz miejsce jakim chciałoby go widzieć większość ludzi, świat to miejsce pełne bólu, tęsknoty i samotności. W naszej muzyce również nie ma miejsca na eskapizm, mamy natomiast nadzieję że to co robimy może stać się ucieczką dla wszystkich wysoko wrażliwych dziwaków.

Reżyseria:
Igor Leśniewski
Scenariusz:
Igor Leśniewski
Zdjęcia:
Igor Leśniewski
Montaż:
Adam Andrzejewski
LOTTA – „Bravo Girl”, reż. Igor Leśniewski
Teledysk niskobudżetowy, powstał z zaangażowania osób bliskich artystce (Lotta) i zajawionych ciekawym projektem. Za scenariusz i reżyserię odpowiada wieloletni przyjaciel artystki i uznany reżyser klipów i reklam młodego pokolenia – Igor Leśniewski.
Artystka współtworzyła scenografię na lokacji, która jest jej prywatnym mieszkaniem. W teledysku wystąpiła fanka #1 artystki (Julia) oraz Kajetan Januszkiewicz, tancerz, który zasłynął występem u boku Tommiego Casha na Eurowizji.
Lotta przez dekadę była współautorką kanału „Szparagi”, jednego z najpopularniejszych polskich projektów na platformie YouTube, który zgromadził milionową widownię. Znana z odważnego podejścia do tematów społecznych oraz poczucia humoru, przez lata kształtowała polską scenę internetową. Po zakończeniu projektu „Szparagi” zaczęła solową karierę i skoncentrowała się na eksperymentalnym hyperpopie, tworząc autorską muzykę, w której porusza tematy tożsamości, zdrowia psychicznego oraz równości płci. W swoich utworach otwarcie mówi o osobistych przeżyciach, co zyskało uznanie wśród jej nowych odbiorców.

Reżyseria:
Wojciech Kaczor
Scenariusz:
Wojciech Kaczor
Agnieszka Metko
Wiktor Metko
Zdjęcia:
Wojciech Kaczor
Montaż:
Wojciech Kaczor
METKO PROJECT – „Dom pod dobrymi skrzydłami”, reż. Wojciech Kaczor
Żyjemy w teraźniejszości, która z jednej strony dając nam nieograniczone przyspieszenie i możliwości odbiera, a zarazem niszczy fundamentalne wartości bliskie niegdyś każdemu z nas. Utwór „Dom pod dobrymi skrzydłami” i jego obraz nostalgicznie przypominają nam co tak naprawdę w naszym życiu ma prawdziwe znaczenie – ponad wszystko.
Wojciech Kaczor – filmowiec, twórca angażujący się w niszowe i wartościowe projekty filmowe. Współautor filmu dokumentalnego „Cenrit Fonia Polski Dźwięk – zapomniana historia”.
Agnieszka Metko – wokalistka, poetka, malarka, autorka edukacyjnych książek i opracowań metodycznych dla dzieci, laureatka festiwali i zdobywczyni nagród, ceniona na wielu polach twórczej pracy, stypendystka Ministra Kultury.
Wiktor Metko – gitarzysta, muzyk, kompozytor, autor muzyki ilustracyjnej do wierszy, audiobooków i krótkich form filmowych. Autor i reżyser filmu dokumentalnego „ Cenrit Fonia Polski Dźwięk – zapomniana historia”. Właściciel studia pracowni dźwiękowej Hi Production Studio. Kolekcjoner analogowych urządzeń studyjnych z ubiegłego wieku. Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Reżyseria:
Konrad Strama
Scenariusz:
Konrad Strama
Konrad Gawroński
Zdjęcia:
Bartłomiej Dezydery Grajewski
Montaż:
Konrad Strama
PRYMUSZ – „Czarne Klacze”, reż. Konrad Strama
„Czarne Klacze” to opowieść o niespełnionej ambicji, o niewidzialnym wyścigu, w którym wszyscy bierzemy udział. Teledysk najbardziej podkreśla frustrację związaną z takim stanem rzeczy i prowadzi bohatera przez spiralę gniewu, agresji i żalu aż do ostatecznego wyciszenia, po tym gdy bohater się poddaje – a tym samym zadaje pytanie odbiorcy czy poddanie się to nie najlepsze wyjście z takiej sytuacji. Wizualnie – inspirowany filmami Jima Jarmuscha. Teledysk wybrany w oficjalnej selekcji Toronto International Music Video Festival.
Konrad Strama – reżyser i montażysta, współpracował m.in. przy „Mama” (reż. Or Sinai); autor teledysków i krótkometrażówek.
Bartłomiej „Dezy” Grajewski – operator obrazu, współpracuje przy filmach i teledyskach, aktywny w produkcjach audiowizualnych. Pracował m.in. przy „Pasjonatach” i filmie „Igła” (reż. Joseph Gross).
Joseph Gross – reżyser i producent z Krakowa, twórca dokumentu „Igła”, nagradzanej i selekcjonowanej na międzynarodowych festiwalach.
Maciej Maślanka – Twórca multimedialny, autor projektów filmowych, fotograficznych i graficznych prezentowanych w Polsce i za granicą.
Prymusz – polski artysta, autor utworu „Czarne Klacze”, łączący muzykę z wyrazistą estetyką filmową.

Reżyseria:
Piotr Bartos
Scenariusz:
Piotr Bartos
Zdjęcia:
Piotr Bartos
Montaż:
Piotr Bartos
KONRAD IMIELA i ADAM SKRZYPEK – „Rybi puzon”, reż. Piotr Bartos
Piosenka „Rybi puzon” („Swordfishtrombone”) pochodzi z płyty Konrada Imieli i Adama Skrzypeka pt. „WAITS 2022” wydanej przez Luna Music Polska. Film Piotra Bartosa (pomysł i realizacja) z Magdą Majtyką w roli głównej został nakręcony we Wrzeszczynie w Dolinie Bobru.
słowa: Tom Waits (tłum. Roman Kołakowski)
muzyka: Tom Waits
wykonawcy: Konrad Imiela – śpiew, gitara, fisharmonia, patyki
Adam Skrzypek – kontrabas
mix i mastering: Krzysztof Borowicz
Piotr Bartos – wrocławski twórca audiowizualny – reżyser, operator, grafik specjalizujący się w eksperymentach z obrazem ruchomym. Współpomysłodawca i dyrektor programowy corocznego festiwalu Kinomural we Wrocławiu. Wraz z bratem założyli Studia Manifiesta, czyli platformy do realizacji filmów autorskich. Twórca wielu video-artów, filmów fabularnych oraz dokumentalnych. Laureat głównej nagrody na Festiwalu Nowe Horyzonty za film dokumentalny „Chłopiec z Żabą”. Jego krótkometrażowy film fabularny „Egzul” zdobył nagrodę na międzynarodowym festiwalu Shortcutz Amsterdam.
Konrad Imiela urodził się 23 kwietnia 1972 roku w Starachowicach. Ukończył Szkołę Podstawową nr 12 oraz I Liceum Ogólnokształcące w Starachowicach (matura 1990). Harcerz 111 Artystycznej Drużyny Harcerskiej im. K.K.Baczyńskiego. Absolwent wrocławskiego Wydziału Aktorskiego PWST i podyplomowych studiów Akademia Liderów Kultury. W latach 1992-1994 prowadził program telewizyjny dla dzieci i młodzieży „Truskawkowe Studio”. Jako aktor zaczynał swoją karierę w Teatrze Polskim we Wrocławiu, od 2002 roku związany jest z Teatrem Muzycznym Capitol. W latach 2006-2021 pełnił funkcję dyrektora d 2021 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego tego teatru. W latach 2006–2014 dyrektor artystyczny Przeglądu Piosenki Aktorskiej.

Reżyseria:
Kuba Zarzycki
Scenariusz:
Kuba Zarzycki
Zdjęcia:
Barbara Kai Kaniewska
Montaż:
Tomek Naruszewicz
BAASCH feat. DOROTA MASŁOWSKA – „Uwaga (idę do ciebie)”, reż. Kuba Zarzycki
W świecie coraz bardziej wrogim wobec miłości, seksualność staje się aktem buntu.
To bezkompromisowy projekt, który miał premierę podczas Pride Month. Teledysk podejmuje tematykę gejowskiej miłości, romansu i kink w kontekście walki o przynależność i tożsamość. Intensywne obrazy i sugestywna choreografia balansują na granicy snu, pożądania, fantazji i erotyzmu. Co istotne, to obraz poprzedził muzykę. Baasch i Dorota Masłowska stworzyli utwór na podstawie video. W produkcję zaangażowane były osoby ze społeczności LGBTQ+, co nadaje całości autentyczności.
Kuba Zarzycki – reżyser i scenarzysta, laureat konkursu Papaya Young Directors. Specjalizuje się w reklamie i teledyskach, łącząc odważną narrację z bezkompromisową estetyką obrazu. Charakteryzuje go wyrazisty styl, w którym storytelling harmonijnie splata się z mocną stroną wizualną. Realizował projekty m.in. dla Ferrero/Kinder, Danone, ING Banku Śląskiego, Dacia, Dermiki, Nationale Nederlanden, Fundacji KIDS. Jego prace były nagradzane w Cannes Lions, KTR, Grand Video Awards i Mixx Europe.
Baasch (Bartosz Schmidt) – warszawski wokalista, producent i kompozytor, tworzący muzykę na pograniczu synth-popu, elektroniki i klubowych brzmień. Debiutował w 2013 r. EP-ką Simple Dark Romantic Songs oraz ścieżką dźwiękową do filmu „Płynące wieżowce”. Wydał m.in. albumy Corridors, Grizzly Bear with a Million Eyes i konceptualną Noc – pierwszy w całości po polsku. Laureat Fryderyka (2021), regularnie występuje na najważniejszych festiwalach w Polsce i za granicą.

Reżyseria:
Lulu Pomorova
Scenariusz:
Lulu Pomorova
Marek Kita
Zdjęcia:
Marek Kita
Montaż:
Lulu Pomorova
PTAKOVA – „On and on”, reż. Lulu Pomorova
„On and on” narodziło się w mojej głowie, gdy siedziałam na ławce w parku. Gdy – bez presji, oczekiwań i zobowiązań – poddałam się beztroskiej chwili. Wiedząc i czując, że jeszcze chwilę wcześniej toczyłam walkę sama ze sobą – mówi Ptakova.
Lulu Pomorova – nagradzana reżyserka i scenarzystka, absolwentka Gdyńskiej Szkoły Filmowej i Szkoły Wajdy. Tworzy filmy fabularne, dokumentalne i teledyski, łącząc autentyczność z poetycką narracją. Interesuje ją kobieca perspektywa i dokumentalne podejście do storytellingu, chętnie eksperymentuje z formą.
Marek Kita – operator i fotograf, absolwent fotografii w Krakowie i Wydziału Operatorskiego w Katowicach. Realizuje filmy, dokumenty, kampanie i teledyski na całym świecie, łącząc wizualną wrażliwość z techniczną precyzją.
Ptakova (Natalia Ptak) to z pewnością radosna dziewczyna o często smutnym sercu, ale przede wszystkim jest producentką muzyczną, wokalistką, kompozytorką i autorką tekstów. W swojej twórczości umiejętnie łączy różne gatunki muzyczne, balansując między alternatywą, muzyką filmową a elektroniką. To właśnie dzięki tym eksperymentom tworzy swój unikalny świat – pełen niuansów i potężnie delikatnych brzmień.

Reżyseria:
Pabloski
NA ZEWNĄTRZ – „Punkowa Milicja”, reż. Pabloski
Utwór z płyty „Wszyscy jesteśmy winni”. Skład:
Piętach – gitara, wokal
Johny – bas, wokal
Bober – perkusja
Video: Pabloski
Korekcja koloru: Halszka B.
Nagrania zrealizowano podczas URKOWISKA `2025.
Zespół powstał w 2005 r. w Lipsku n. Wisłą. Założony przez wokalistę zespołu DZIECI GORSZEGO BOGA – Piętaszka. Teledyski wszystkich jego aktualnych formacji brały udział w kolejnych edycjach Pokazu Niezależnych Teledysków (Na zewnątrz, Diablop, Aberracja).

Reżyseria:
Diana Szczotka
Scenariusz:
Diana Szczotka
Zdjęcia:
Diana Szczotka
Hubert Fiebig
Montaż:
Diana Szczotka
MATEUSZ FRANCZAK – „Nowy stan”, reż. Diana Szczotka
Wizualna metafora przemiany towarzyszącej końcowi relacji – cykl rozpadu i odrodzenia. Klip łączy intymne ujęcia z obrazami z kamery myśliwskiej pochodzącymi z performansu LOVE ME KILL ME autorstwa Huberta Fiebiga, stworzonego w ramach projektu Memory Garden. Opowieść o utracie, transformacji i odnalezieniu nowej tożsamości.
Diana Szczotka – urodzona w 1995 w Warszawie. Fotografka, scenarzystka, reżyserka. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Łodzi (2018). Ma za sobą 18. Pomorskie Warsztaty Filmowe oraz kurs Online Kamera w Szkole Wajdy. Jej umiejętności zostały docenione w 2021 roku nominacją do PL Music Video Awards za teledysk „Znaki”. Absolwentka Gdyńskiej Szkoły Filmowej (2023). Jej filmem dyplomowym była często pokazywana na krajowych i światowych festiwalach „Transgresja”.

Reżyseria:
Adiel Zarcoa
Scenariusz:
Adiel Zarcoa
Zdjęcia:
Adiel Zarcoa
Montaż:
Adiel Zarcoa
BRONX7 – „Połowa Września”, reż. Adiel Zarcoa
Klip opowiada o momencie zwątpienia, ale również o nadziei i wewnętrznej sile – o tym, że nigdy nie jest za późno, by zawalczyć o siebie. Jego prostota i bezpośredniość wzmacniają uniwersalne przesłanie, które może trafić do szerokiego grona odbiorców.
Bronx7 – wokalistka, raperka, multiinstrumentalistka i producentka muzyczna. Dwukrotnie nominowana w Popkillerach w kategorii Raperka Roku, uczestniczka pierwszej edycji programu Rap Generation. Ma na koncie trzy albumy, w których łączy rap, gitarowe riffy i elektronikę z alternatywną energią. Jej koncerty to intensywne emocje, a twórczość balansuje między punkiem, rapem, elektroniczną i szczerym , osobistym przekazem.

Reżyseria:
Mateusz Białęcki
Scenariusz:
Mateusz Białęcki
Georgina Tarasiuk
Zdjęcia:
Filip Kozubek
Montaż:
Mateusz Białęcki
BLAUKA – „Figura Lichtenberga”, reż. Mateusz Białęcki
Teledysk do utworu „Figura Lichtenberga” zespołu Blauka został nakręcony na taśmie 16 mm i jest impresyjną opowieścią o miłości pod wysokim napięciem. Obraz łączy surową estetykę analogowego medium z intymnym spojrzeniem na relację, nie pozbawiony jest metafor.
Blauka to warszawski zespół założony przez autorkę tekstów i kompozytorkę Georginę Tarasiuk oraz basistę i producenta muzycznego Piotra Lewańczyka. W 2019 roku zadebiutowali albumem „Miniatura”. Ich muzyka to nieoczywiste połączenie alternatywnego popu, indie i soft rocka z emocjonalnymi, osobistymi tekstami. To ich punkt styczny pomiędzy vintage’owym brzmieniem, a współczesną myślą o polskiej muzyce. Wykreowany przez Blaukę nostalgiczny świat dopełnia sfera wizualna – zaskakujące pomysłowością teledyski Blauki zostały zauważone na festiwalach filmowych w Polsce i za granicą.
>>> PROJEKCJE / SPOTKANIA
KINOMUZEUM, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
ul. Marszałkowska 103
00–110 Warszawa
Wejście do KINOMUZEUM znajduje się w wieży przy Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
Aby otworzyć drzwi trzeba wcisnąć przycisk w panelu po lewej stronie.

